Kloosterhof rubriek

DOMINICANEN | KLOOSTERHOF  |  GESCHIEDENIS DOMINICANEN ZWOLLE | MEELEEF OCHTEND | GEBEDSMOMENTEN |  LEKENGEMEENSCHAP | DOMINICANEN ORDE

Geloofsgesprek; een vorm van dialoog

door Anneke Grunder | 9 februari 2018

In onze dominicaanse traditie staat de dialoog hoog in het vaandel. Ik ben daar blij mee. Een goed gesprek verdiept immers onze inzichten in ons zoeken naar wat waar en goed is.

Toch leiden publieke debatten over allerlei onderwerpen nogal eens tot een strijd om het gelijk. Er zit dus een addertje onder het gras. Een kleine duivelse misleider die zorgt dat niet de waarheidsvinding, maar het vinden van medestanders dan het gesprek bepaalt. Soms ontaardt dat zelfs in een openlijke strijd om het woord zelf. Dan overtroeft men elkaar en is er valt er aan wijsheid niet veel te winnen.

Ik wil eerlijk zijn. Die valkuil is ook ons, leden van de Kloosterhof, mensen die met elkaar vorm willen geven aan ‘bezield wonen’, soms niet vreemd. We zijn net een familie, mensen die elkaar niet kozen, maar op elkaars weg gezet zijn vanuit een verlangen naar bezield religieus leven. Ons verlangen naar waarheid en naar het goede leven kan soms gepaard gaan met een gedrevenheid die ons doet vergeten dat een medelid ons misschien een kostbaar stukje van die waarheid te geven heeft.

Toch leven we ten diepste vanuit dat besef dat we elkaar in gesprek verrijken! Het is de kern van onze broeder- en zusterschap. En gelukkig lukt het ons regelmatig elkaar goed te verstaan vanuit de ervaringen die het leven ieder van ons schenkt.

Onze maandelijkse geloofsgesprekken zijn daar een voor mij ontroerend voorbeeld van. Vooraf kiezen we een thema waarover we van gedachten willen wisselen. Twee mensen bereiden dat onderwerp voor. (in steeds wisselende koppels) Denk aan de vraag naar de betekenis die geloven voor ons heeft, aan de doordenking van de dominicaanse begrippen laudare, benedicere en predicare, aan het besef te leven uit genade, aan de mogelijkheid of onmogelijkheid van verzoening of het zoeken naar waarheid zelf als thema. De ene keer gebeurt dat aan de hand van een tekst, dan weer vanuit concrete verhalen, en soms weer anders.

Toch zijn niet de gekozen onderwerpen of de werkvorm die deze gesprekken elke keer weer tot een feest maken. Het is de houding van waaruit we praten: ieder heeft zijn of haar eigen verhaal en zijn of haar eigen ‘gelijk’. Gouden regel is: we betwisten elkaar de beleving of zienswijze niet. Verschillen mogen naast elkaar staan als evenzovele aspecten van hetzelfde thema. Wel bevragen we elkaar op wat gezegd wordt. In openheid en vertrouwen. Zo proberen we niet alleen elkaar in het soms anders zijn te begrijpen, maar ontdekken we ook kanten van de werkelijkheid die we nog niet eerder zagen. Dat is een verrijking, niet alleen voor de spreker die alle ruimte krijgt, maar ook voor de hoorder die nieuwe dingen hoort.

Dat alles leidt tot inspiratie om door te gaan, ook al gaat er wel eens wat mis.

Het leidt tot groei in verbondenheid, want niet de uniformiteit leidt tot gemeenschap, maar de ruimte voor verschil waardoor we ons door elkaar aanvaard weten.

JONG IN HET KLOOSTER

Bram en Justyna wonen als jong stel in het Dominicanenklooster in Zwolle. Waarom hebben zij de keuze gemaakt om tussen de broeders te leven? Bekijk de uitzending ‘Roderick zoekt licht’ >>>

 

Comments are closed.