Sacristie

eze ruimte is nog steeds in gebruik voor het doel waarvoor ze was en is bestemd, al wordt zij veel minder frequent gebruikt dan vroeger. Het woord ‘sacristie’ is overgenomen van het kerklatijnse ‘sacristia’, waar men het woord ‘sacer’, ‘heilig’ in kan herkennen. Het is een bewaar- en een kleedkamer.

Opvallend is de grote tafel in het midden. Die heet ‘credens’; afkomstig uit het Italiaans: ‘credenza’, ‘dientafel’’. Hier wordt de liturgische kleding voor de viering van de eucharistie uitgelegd in de volgorde waarop de priester ze aantrekt.

Er zijn acht plaatsen, omdat er vroeger veel priesters in huis waren die elke dag de mis lazen. In de kerk kan men zien, dat er naast het hoogaltaar zo’n zes zijaltaren zijn. Die had men ook wel nodig.

Onder het tafelblad van de credens zijn kasten aangebracht en daarin liggen, plat uitgespreid, de liturgische paramenten in vele kleuren en stijlen. Aan de ene wand bidstoelen en teksten van de gebeden die de priester voor en na de dienst kon bidden. Tenslotte een grote kluis waarin het kostbare liturgische vaatwerk, zoals kelken, wordt opgeborgen.